5 października 2018

„Polska jest silna siłą regionów” to hasło przyświecające trwającej kampanii edukacyjnej POLREGIO. Największy polski przewoźnik pasażerski prezentuje sylwetki wybitnych regionalnych postaci historycznych ostatniego stulecia i ogłasza plebiscyt na patrona wybranego pociągu

Na stronie internetowej www.regiobohater.pl można zapoznać się z dokonaniami 100 REGIObohaterów oraz wybrać patrona pociągu POLREGIO. Kandydaci zaproponowani przez Rade Programową projektu w województwie podkarpackim to:

  • Franciszek Bay,
  • Leopold Lis-Kula,
  • Józef Aleksiewicz,
  • Józef Panaś,
  • Stanisław Kołodziej,
  • Józef Wawrzaszek.

Kampania REGIObohater objęta jest Patronatem Narodowym Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy w Stulecie Odzyskania Niepodległości. Partnerem akcji jest Agencja Rozwoju Przemysłu – największy udziałowiec Przewozów Regionalnych i Program „Niepodległa”, a partnerem medialnym Grupa Wydawnicza Polska Press.

Popularyzując wiedzę o regionalnych bohaterach chcemy przypomnieć, że odzyskanie niepodległości po 123 latach zniewolenia zawdzięczamy nie tylko powszechnie znanym z kart historii postaciom, takim jak Józef Piłsudski czy Ignacy Jan Paderewski. Nie mniej ważni są bohaterowie, którzy swoje życie poświęcili walce lub budowaniu świadomości narodowej w regionach, pośród lokalnych społeczności – mówi Krzysztof Zgorzelski, Prezes Przewozów Regionalnych. – Organizując tę akcję chcemy także podkreślić silne przywiązanie marki POLREGIO do Polski, jej historii oraz patriotyzmu  – dodaje.

Kampania REGIObohater potrwa do 11 października. Wraz z oddaniem głosu uczestnik konkursu będzie miał możliwość uzasadnienia swojego wyboru. Spośród nadesłanych zgłoszeń Rada Programowa wyłoni i do 25 października ogłosi łącznie 116 laureatów, w tym odpowiednio 16 laureatów nagrody głównej (po jednym na dany region) i 100 wyróżnionych. Laureaci nagrody głównej otrzymają czytnik e-book Kindle, specjalne zaproszenie do uczestnictwa z osobą towarzyszącą w konferencji prasowej inaugurującej akcję REGIObohater wraz z zaproszeniem na uroczysty lunch w Pałacu Belwederskim. Pozostałych stu wyróżnionych otrzyma zestaw atrakcyjnych gadżetów.

BIOGRAMY REGIOBOHATERÓW WOJEWÓDZTWA PODKARPACKIEGO 

Franciszek Bay (1898-1942) – sierżant, pilot Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie.  Pochodził ze Starego Sioła (okolice Lwowa). W czasie II wojny światowej służył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie jako strzelec pokładowy w 300 Dywizjonie Bombowym Ziemi Mazowieckiej. W nocy z 17 na 18 kwietnia 1942 roku jego samolot brał udział w wyprawie, której celem było zbombardowanie Hamburga. Niestety, podczas lotu maszyna została zestrzelona i wpadła do morza. Nikt z załogi nie przeżył. Franciszek Bay został pośmiertnie odznaczony Orderem Virtuti Militari. Jest honorowym obywatelem Brzozowa.

Leopold Lis-Kula (1896-1919) – pułkownik Wojska Polskiego, bohater walki o niepodległość. Pochodził z Kosiny. Od młodzieńczych lat angażował się w działalność niepodległościową – w ramach tajnej organizacji wojskowej, skautingu i Związku Strzeleckiego. Jako żołnierz Legionów Polskich, dowodząc różnymi formacjami, walczył w bitwach pod Krzywopłotami i Kostiuchnówką. Po kryzysie przysięgowym został zdegradowany i wysłany na front włoski. W 1918 roku był komendantem naczelnym Polskiej Organizacji Wojskowej na Ukrainie. W trakcie walk o granice, jako niezwykle zdolnemu i odważnemu dowódcy, Józef Piłsudski powierzał mu najtrudniejsze odcinki wojny ukraińsko-polskiej 1918-1919. Nocą z 6 na 7 III 1919 roku przeprowadził zwycięski atak na zajęty przez przeciwnika Torczyn, podczas którego został ciężko ranny i niedługo potem zmarł z upływu krwi. Jest pochowany na rzeszowskim cmentarzu Pobitno. 

Józef Aleksiewicz (1884-1957) – oficer Wojska Polskiego, lekarz. Pochodził z Sambora z ziemi lwowskiej. W 1918 roku brał udział w obronie Lwowa jako ordynator oddziału chirurgicznego szpitala Wojsk Polskich. W okresie międzywojennym wybudował w Iwoniczu-Zdroju prywatne sanatorium lecznicze SANATO dla chorych na gruźlicę, był też naczelnym lekarzem zdrojowym Zakładu Zdrojowo-Kąpielowego Emmy i Józefa Załuskich. W 1939 roku zorganizował drużynę strzelecką, z którą stoczył kilka potyczek z Niemcami, a następnie przedostał się do Lwowa, gdzie w Szpitalu Wojennym nr 604 służył pomocą lekarską bohaterskiej załodze tego miasta. Uniknął wywózki w głąb ZSRR i po wejściu Niemców zdołał powrócić do Iwonicza. W zorganizowanym tam konspiracyjnym szpitalu dla żołnierzy Armii Krajowej leczył m.in. rannych czerwonoarmistów.

Józef Panaś (1887-1940) – ksiądz rzymskokatolicki, legionista, działacz społeczno-polityczny, publicysta. Pochodził z Odrzykonia. W 1914 roku został kapelanem Legionów Polskich i pełnił swą posługę duszpasterską podczas walk w Karpatach Wschodnich, Bukowinie, Besarabii, na Wołyniu i Litwie. Aresztowany za współorganizowanie buntu żołnierzy Polskiego Korpusu Posiłkowego i próbę przejścia frontu austriacko-rosyjskiego pod Rarańczą, był jednym z trzech głównych oskarżonych podczas procesu w Marmaros-Sziget. Po ułaskawieniu brał udział w obronie Przemyśla i Lwowa przed Ukraińcami, a potem w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1939 roku przebywał we Lwowie, gdzie włączył się w działalność Związku Walki Zbrojnej. Aresztowany pół roku później przez NKWD, został prawdopodobnie zamordowany podczas śledztwa.

Stanisław Kołodziej (1907-1942) – kapłan rzymskokatolicki, pochodził z Bączala Górnego (pow. jasielski). Posługę kapłańską pełnił kolejno w: Domaradzu, Białobrzegach, Zręcinie, Leżajsku, Tuligłowach i Przeworsku. W 1941 roku został proboszczem w Kobylanach koło Dukli, gdzie wykazał się nie tylko aktywnością duszpasterską, ale i wielkim patriotyzmem. Udzielał schronienia partyzantom, pomagał polskim oficerom przekraczać granicę z Węgrami i prowadził nasłuch radiowy. Aresztowany na skutek donosu, trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, a następnie do KL Dachau. Jego śmierć w grudniu 1942 roku była skutkiem pseudomedycznych eksperymentów.

Józef Wawrzaszek (1898-1951) –  legionista, oficer Wojska Polskiego i Armii Krajowej. Pochodził z Żołyni. Podczas I wojny światowej brał udział w walkach Legionów Polskich na Wołyniu – pod Kostiuchnówką, Wołczeckiem i nad Stochodem. Po kryzysie przysięgowym wcielony do armii austriackiej. W latach 1918-1920 uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej, walcząc m.in. pod Przemyślem nad Berezyną. Za umiejętności wykazane 25 V 1920 roku w bitwie o miejscowość Żywienie został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. W czasie II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej. Aresztowany i przetrzymywany na posterunku policji ukraińskiej w Żołyni, został w nocy z 23 na 24 IV 1943 roku odbity podczas brawurowej akcji podziemia.

 

Informacja lokalna