11 marca 2019

W Wielkiej Jadalni Muzeum-Zamku w Łańcucie odbędzie się rekomendowane przez Łańcucką Resursę Kultury Pamięci spotkanie pt. „Polskie meble plecione – historia i współczesność”.

Wydarzenie będzie okazją do zapoznania się z książką dr Anny Feliks, pt. „Polskie meble plecione 1864-1939”, w której autorka przeanalizowała meble z polskich zbiorów muzealnych, w tym najliczniejszej grupy zachowanej w łańcuckim muzeum. Spotkanie odbędzie się w  piątek 15 marca o godz. 10:00.

Polska w dwudziestoleciu międzywojennym była największym na świecie producentem mebli wiklinowych – ich wytwórczość wówczas kilkakrotnie przewyższała produkcję wyrobów stolarskich. Meble plecione eksportowaliśmy wówczas również do Stanów Zjednoczonych, które same były liczącą się potęgą w tej branży. Jak bardzo popularne były meble plecione w II poł. XIX i I poł. XX w. pokazują fotografie archiwalne.

Pod względem nauki koszykarstwa wybijała się Galicja. Tu także szkoły rozpoczęły wytwórczość na sprzedaż. Liczący się producenci rozwinęli działalność w Królestwie Polskim. Potęgą upraw nowo odkrytej przez Europę „amerykanki” stały się Prusy. Prężnie działającym ośrodkiem edukacyjno-wytwórczym stał się w latach 70. XIX w. Rudnik nad Sanem wraz okolicznymi wsiami. Tu założono szkołę, fabrykę, muzeum oraz wzorcownię. Wytwórczość była rozwijana także wówczas, kiedy Polska odzyskała niepodległość. Aktywnie działały dwie założone w końcu XIX w. w pobliżu Łańcuta spółki szkolne: Albigowa i Skołyszyn.

Statystyki wskazują, że wytwórnie dostarczały na rynek krajowy tysiące mebli plecionych, a jednak tylko nieliczne z nich przetrwały w polskich zbiorach muzealnych. Najliczniej w zbiorach Muzeum-Zamku w Łańcucie.

Piątkowe spotkanie będzie interesującą okazją do odbycia podróży po świecie wikliny.

W programie wydarzenia:

1. panel dyskusyjny z udziałem uczestników: historyków, etnografów, podzielony na dwie części:

I. Historia plecionkarstwa w regionie przed II wojną światową – nowe informacje na temat historii plecionkarstwa

II. Historia plecionkarstwa w regionie po II wojnie światowej, gdzie zostaną poruszone kwestie:

• Rozwoju plecionkarstwa w gminach województwa rzeszowskiego (plecionkarze, spółki, przedsiębiorstwa, organizacja sprzedaży)

• Dochodowości zajęcia – czy po II wojnie światowej plecionkarstwo było zajęciem dochodowym, chętnie wybieranym i kontynuowanym?

• Współczesnej kondycji plecionkarstwa – czy gminy na Rzeszowszczyźnie nadal chlubią się powstającymi na swoim terenie wyrobami plecionkarskimi oraz czy służą one do promocji gmin i są regionalną ciekawostką turystyczną?

2. meble plecione ze zbiorów łańcuckich – prezentacja mebli z magazynów muzealnych.

 

Iwona Kosztyła